1896

Moje stado pożera mnie i coraz bardziej odechciewa mi się roli pasterza. Kiedyś to przynosiło radość - teraz owce potrafią tylko beczeć i narzekać. Ich sierść błyszczy w słońcu - mają się za piękne, inteligentne i mądre stworzenia. Kiedy otwierają swoje pyszczki, słychać tylko: beeeeeeeeeee. Nawet te najmilsze pasterzowi... Nie chcą zrozumieć, że kiedy przekroczą próg rzeźni, rzeźnik, patrząc na nie, będzie widział w nich tylko kawałek ładnej baraniny. Tak to jest jak pasterz zapatrzy się w owce wierząc naiwnie, że mogą coś stworzyć razem. Taka też rola owcy - uciekać, nie sluchać pasterza, beczeć w niebogłosy - jak u Gombrowicza odgrywamy swoje role i nikt tego nie zmieni... a jednak szkoda.

Na koniec - już w tym duchu rozpaczy - kawałek dobrej muzyki i jedno z najbardziej niesamowitych ujęć w historii kina: http://www.youtube.com/watch?v=m_yhuhp880s&feature=related

Kadry

Znowu jakieś kadry kadry narodowej:)

Złota polska młodzież

Fotografia sportowa... jest trudna.

Wschówka

To też Twoje miasto

Wieczorem - Martyna w czasie posiedzenia plenarnego.

Poranek, w drodze do pracy. Przystanek autobusowy (teren Spółdzielni Mieszkaniowej) z którego nigdzie nie można odjechać. Zabawna historyjka przy okazji wykonywania zdjęcia: kiedy pstrykam przez płot na drodze za mną zatrzymuje się radiowóz policyjny. Jestem jedyną osobą w okolicy 100 m, więc na pewno chodzi im o mnie. Na szczęście nie muszę składać wyjaśnień. Kiedy wracam na drogę, oni odjeżdżają. Nieomal zostałbym spisany za fotografowanie przystanku autobusowego z którego nigdzie nie można odjechać.

"W ZANadrzu" w natarciu oraz koniec zimy

Dostrzeżony przypadkowo śnieg zostaje sfotografowany a potem z wielką czułością zapakowany w folię aluminiową i wywieziony do Słowińskiego Parku Narodowego. To już koniec zimy...